Πλέον θα μπορείτε να παρακολουθείτε το Ἀναγράφω και από την σελίδα του στο facebook

α.α.

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

«Μέθη πικρὴ τοῦ Ἡφαίστου !»




Ντυμένο στην πορφύρα
φεγγάρι ανατέλλει,
βαμμένο με αίμα θλιβερό.
Στεγνός βρέχει ο ουρανός
τα μέλανα δάκρυα των αγγέλων…
Λιβάνι απόκοσμο
πλημμυρίζει η φύση,
καθώς σιωπηλές κραυγές ακούγονται
εκ κορμών εκπνεόντων.
«Μέθη πικρὴ τοῦ Ἡφαίστου !»
Ρουφά αδηφάγος τον ιχώρα
αφανίζοντας πασαένα κλαρί στεκούμενο ,
πασαένα ζώο ζν…


Αγανή πικρή σιωπή…
Φαιός ο νέκυς κείται
μιας ζωής.
Οιμωγή μίας νύμφης
η σιγή.
Σινδόνα υφαίνει στάχτης
με πόνο στην ψυχή.
Κόβει τα μαλλιά της,
ρέουσι τα δάκρυά της.
…συγκλονίζεται η γη
και σφοδράς  βροντάς βαΰζει…


Μα άαπτον σέλας καταυγάζει!
Ιαχή επουράνια απαντά.
Τριγύρω μαύρη η πλάσις,
αλλά αίφνης φως την ακουμπά!
Μία σταγόνα Ελπίδα
την ψαλάσσει,
ηεροδίνης την τραβά.
Ως που ένας σπόρος
μίαν ζωήν βοηθά…

Αθήνα, Καλοκαίρι 2007
Πίνακας.: a.a.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ αφήστε το δικό σας Σχόλιο ή Προβληματισμό!!

Παρακολουθηση μεσω Email